ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ച ലഭിക്കാതെ വരുന്ന പക്ഷം കേരള സമൂഹത്തിന് ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്ന വലിയ നഷ്ടങ്ങൾ എങ്ങിനെ ജനങ്ങളെ ബോധ്യപ്പടുത്താം?

ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്സിൻ്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ കേരളസമൂഹം എന്നത് ഒരു സ്റ്റാറ്റിക് ഘടനയോ ഭരണപരമായ ഭൂമിശാസ്ത്ര ഘടകമോ മാത്രം അല്ല; മറിച്ച് പല ക്വാണ്ടം ലെയറുകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന, നിരന്തരം സ്വയം പുനഃസംഘടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഡൈനാമിക് സോഷ്യൽ സിസ്റ്റം ആണ്. സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ, ഭരണകൂടം, വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, തൊഴിൽബന്ധങ്ങൾ, സാംസ്കാരിക ബോധം, മത–വർഗീയ ബന്ധങ്ങൾ, മാധ്യമ നാരേറ്റീവുകൾ, പൊതുസ്മൃതി, രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകൾ എന്നിവ ഓരോന്നും വേർതിരിഞ്ഞ ഘടകങ്ങളല്ല; അവ പരസ്പരം കെട്ടുപിണഞ്ഞ് നിലനിൽക്കുന്ന സങ്കീർണങ്ങളായ സാമൂഹ്യ ഉപസിസ്റ്റങ്ങളാണ്. ഈ ഉപസിസ്റ്റങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഇടപെടലുകളിലൂടെയാണ് കേരളസമൂഹം ഒരു പ്രത്യേക ചരിത്രഘട്ടത്തിൽ കൈവരിച്ച സാമൂഹ്യ പുരോഗതിയും സ്ഥിരതയും രൂപപ്പെട്ടത്.

ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്കൽ വീക്ഷണത്തിൽ, ഈ സിസ്റ്റത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം സംയോഗ (cohesive) ബലങ്ങളും വിയോഗ (decohesive) ബലങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഒരു ഡൈനാമിക് സന്തുലിതാവസ്ഥയിലാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. Cohesive ബലങ്ങൾ എന്നത് സാമൂഹ്യ ഐക്യവും സമത്വവും പൊതു താൽപര്യവും ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്—പൊതുവിദ്യാഭ്യാസം, പൊതു ആരോഗ്യസംവിധാനങ്ങൾ, ക്ഷേമപദ്ധതികൾ, തൊഴിൽനിയമങ്ങൾ, മതനിരപേക്ഷ ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങൾ, ശാസ്ത്രീയ ബോധം, വർഗീയതയ്‌ക്കെതിരായ സാംസ്കാരിക പ്രതിരോധം എന്നിവ. ഇതിന് വിരുദ്ധമായി decohesive ബലങ്ങൾ സാമൂഹ്യബന്ധങ്ങളെ വിഭജിക്കുന്ന ശക്തികളാണ്—നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത വിപണി ശക്തികൾ, സ്വകാര്യവൽക്കരണം, സാമൂഹ്യ അസമത്വം, വർഗീയ ധ്രുവീകരണം, വ്യാജ നാരേറ്റീവുകൾ, വ്യക്തിവാദ അതിക്രമം, identity-based രാഷ്ട്രീയങ്ങളുടെ പരസ്പര സംഘർഷങ്ങൾ എന്നിവ.

കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പ്രത്യേകത, ഒട്ടേറെ decohesive ബലങ്ങൾ നിലനിന്നിട്ടും അവ dominant ആകാതെ, cohesive ബലങ്ങൾ അവയെ mediate ചെയ്യുകയും നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്. ഈ mediation സ്വാഭാവികമായോ സ്വയമേവയോ സംഭവിച്ചതല്ല; അത് ബോധപൂർവമായ ഇടതു പക്ഷ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകളുടെ ഫലമാണ്. ഇവിടെത്തന്നെയാണ് കേരള സമൂഹത്തിൻ്റെ നിലനിൽപിലും വികാസത്തിലും ഉള്ള ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പങ്ക് ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്സിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വ്യക്തമാകുന്നത്.

ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ച ഒരു ഭരണപരമായ ആവർത്തനമോ അധികാരത്തിലെ സ്ഥിരതയോ മാത്രമല്ല. അത് കേരളസമൂഹത്തിന്റെ വിവിധ ലെയറുകൾ തമ്മിലുള്ള സമന്വയം നിലനിർത്തുന്ന structural anchor ആണ്. സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിൽ വിപണി-ബലങ്ങളും സാമൂഹ്യ നീതിയും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യം പൊട്ടിത്തെറിക്കാതെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതും, ഭരണകൂടം മൂലധനത്തിന്റെ ഉപകരണമായി മാറാതെ പൊതുജനങ്ങളുടെ ഇടനിലക്കാരനായി നിലനിൽക്കുന്നതും, വിദ്യാഭ്യാസവും ആരോഗ്യവും ചരക്കുകളായി ചുരുങ്ങാതെ സാമൂഹ്യ അവകാശങ്ങളായി നിലനിൽക്കുന്നതും, സാംസ്കാരിക–മാധ്യമ മേഖലകൾ വർഗീയ–വിഭജന നാരേറ്റീവുകളുടെ പിടിയിലാകാതെ ഒരു secular common sense നിലനിർത്തുന്നതും— ഇതെല്ലാം ശക്തമായ ഇടതുപക്ഷ സാനിധ്യത്തിൻ്റെ ഗുണഫലങ്ങളാണ്.

ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക് വീക്ഷണം അനുസരിച്ച്, സമന്വയം എന്നത് ഒരു സ്ഥിരാവസ്ഥയല്ല; അത് നിരന്തരം പുനഃസൃഷ്ടിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു പ്രക്രിയയാണ്. ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ച തകരുമ്പോൾ, ഈ സമന്വയം തൽക്ഷണം തകർന്നുവീഴും എന്നില്ല. മറിച്ച്, ആദ്യം micro-level decoherence ആരംഭിക്കും—പൊതു സ്ഥാപനങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസം ക്ഷയിക്കുക, “വ്യക്തിഗത വിജയം” എന്ന ആശയം സാമൂഹ്യ ഉത്തരവാദിത്തം എന്ന ആശയത്തെ മറികടക്കുക, വർഗീയ ഭാഷ സാധാരണവത്കരിക്കുക, ക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളെ സർക്കാരിൻ്റെ ചുമലിലുള്ള “അനാവശ്യ ഭാരം” എന്ന നിലയിൽ കാണാൻ തുടങ്ങുക എന്നിവയായിരിക്കും decoherence ൻ്റെ ആദ്യഘട്ട ലക്ഷണങ്ങൾ. ഈ ചെറിയ decoherences പിന്നീട് പരസ്പരം synchronize ചെയ്ത് ഒരു വലിയ സാമൂഹ്യ fragmentation ആയി മാറും.

അതുകൊണ്ട്, Quantum Dialectics-ന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ച എന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ വിജയം മാത്രമല്ല; കേരളം എന്ന സാമൂഹ്യ സിസ്റ്റം സ്വയം coherent ആയി നിലനിൽക്കാനുള്ള ഒരു നിർണായക അവസ്ഥ ആണ്. അത് ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, കേരളം പിന്നോട്ടു പോകുന്നത് ഒരു നിമിഷത്തിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് വരാം; പക്ഷേ അതിൻ്റെ സാമൂഹ്യ ഘടന പതുക്കെ, എന്നാൽ ക്രമാനുഗതമായി, ഗുണപരമായി താഴ്ന്ന ഒരു അവസ്ഥയിലേക്കുള്ള phase shift അനുഭവിക്കും.

ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്സിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ഇടതുപക്ഷം അധികാരത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റപ്പെടുന്നത് ഒരു ഭരണപരമായ കൈമാറ്റം മാത്രമല്ല; അത് കേരളം ദീർഘകാലംകൊണ്ട് രൂപപ്പെടുത്തിയ സാമൂഹ്യ–ചരിത്രപരമായ dynamic equilibrium തകരുന്ന ഒരു qualitative phase transition ആണ്. ഈ transition പെട്ടെന്നുള്ള തകർച്ചയായി ദൃശ്യമാകണമെന്നില്ല; മറിച്ച്, സാമൂഹ്യ സിസ്റ്റത്തിന്റെ വിവിധ ലെയറുകളിൽ decoherence പതുക്കെ വ്യാപിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയായിരിക്കും.

1. ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തിന്റെ ഏറ്റവും നിർണായക സംഭാവന, വികസനവും ക്ഷേമവും തമ്മിലുള്ള dialectical integration ആണ്. വികസനം മൂലധന സഞ്ചയത്തിന്റെ വേഗം കൂട്ടുന്ന പ്രക്രിയയായി കാണാതെ, മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം ഉയർത്തുന്ന സാമൂഹ്യ പ്രവർത്തനമായി പുനർവ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടതാണ് കേരള മാതൃകയുടെ അടിസ്ഥാനം. ഈ കാഴ്ചപ്പാട് ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, വികസനം capital-friendly efficiency എന്ന ഭാഷയിലേക്ക് മാറും; ക്ഷേമം “unproductive expenditure”, “fiscal burden” തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങളിലൂടെ നീതിമറ്റമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടും.

ഇത് ബജറ്റ് കണക്കുകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന മാറ്റമല്ല. Quantum Dialectics അനുസരിച്ച്, ഭാഷയിൽ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങൾ policy-കളുടെ ontological shift സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ക്ഷേമം അനാവശ്യ ചെലവായി പുനർവ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, സാമൂഹ്യ നീതി ഒരു അവകാശമല്ല, സർക്കാരിന്റെ കരുണയായി മാറും. ഇതോടെ പൗരന്മാർ rights-bearing subjects എന്ന നിലയിൽ നിന്ന് market-dependent individuals എന്ന നിലയിലേക്ക് പതുക്കെ തള്ളപ്പെടും.

2. ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തിൽ ആരോഗ്യവും വിദ്യാഭ്യാസവും cohesive public institutions ആയി പ്രവർത്തിച്ചു. അവ സാമൂഹ്യ മൊബിലിറ്റിയും സമത്വവും ഉറപ്പാക്കുന്ന ഘടകങ്ങളായിരുന്നു. ഭരണത്തുടർച്ച മുടങ്ങുമ്പോൾ, ഈ മേഖലകളിൽ സ്വകാര്യവൽക്കരണം എന്നത് ക്രമാനുസൃത normalisation ആയി നടക്കും. “Choice”, “efficiency”, “quality improvement” തുടങ്ങിയ ഭാഷകൾ decohesive force ആയി പ്രവർത്തിക്കും.

ഇത് ഒരു പക്ഷെ പെട്ടെന്നുള്ള തകർച്ചയായി അനുഭവപ്പെടില്ല. മറിച്ച്, പൊതു സ്ഥാപനങ്ങളുടെ relative quality കുറയുക, പ്രവേശനം class-mediated ആകുക, “നല്ലത് സ്വകാര്യമേഖലയിൽ മാത്രം ലഭിക്കും” എന്ന പൊതുബോധം വളരുക
– പൊതു സംവിധാനങ്ങളിലേക്കുള്ള വിശ്വാസം ക്ഷയിക്കുക എന്നിങ്ങിനെ decohesion മേൽക്കൈ നേടും.

ഇങ്ങനെ, സാമൂഹ്യ സമത്വം ഒരു നിയമപരമായ വാഗദാനമായി നിലനിൽക്കുമ്പോഴും, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ structural inequality ശക്തിപ്പെടും. Quantum Dialectics-ൽ ഇതിനെ latent decohesion എന്ന് വിളിക്കാം—ദൃശ്യമാകാത്തെങ്കിലും സിസ്റ്റത്തെ അകത്ത് നിന്ന് ദുർബലമാക്കുന്ന പ്രക്രിയ.

3. ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ച നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, ഭരണകൂടം ഒരു ideological anchor ആയി പ്രവർത്തിക്കുന്ന അവസ്ഥ നഷ്ടപ്പെടും. ഇത് സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ഒരു ideological vacuum ആണ്. Quantum Dialectics പ്രകാരം, coherence കുറഞ്ഞ സാമൂഹ്യ ഇടങ്ങളിൽ fragmentary narratives പരസ്പരം resonate ചെയ്ത് ശക്തിപ്പെടും. വർഗീയ നാരേറ്റീവുകൾക്ക് ഇത് ഏറ്റവും അനുകൂലമായ അവസ്ഥയാണ്.

“ഭരണകൂടം നിഷ്പക്ഷമാണ്” എന്ന തെറ്റായ നരേറ്റീവിൽ, secularism active mediation നിന്ന് passive tolerance ആയി ചുരുങ്ങും. എന്നാൽ, decohesive narratives ഒരിക്കലും passive ആയിരിക്കില്ല. അവ മൗനമായി സാമൂഹ്യ ഇടങ്ങൾ occupy ചെയ്യും. സാധാരണ സംഭാഷണങ്ങളിൽ വർഗീയ സൂചനകൾ, മാധ്യമങ്ങളിൽ selective framing, ചരിത്രത്തിന്റെ communal reinterpretation, “identity insecurity” normalised ആകുക, തുടങ്ങിയ പ്രക്രിയകളിലൂടെ വർഗീയത സാമൂഹ്യ മനസിനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കും.

ഇങ്ങനെ, കേരളം ദീർഘകാലംകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച മതേതര സാമാന്യ ബോധം പതുക്കെ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞ് ഇല്ലാതാകും. ഇത് ഒരു കലാപമായി അല്ല, മറിച്ച് “പുതിയ normal” ആയി സമൂഹം സ്വീകരിക്കുന്ന അവസ്ഥയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.

4. തൊഴിൽ, കൃഷി, മത്സ്യബന്ധനം, അസംഘടിത മേഖലകൾ എന്നിവയിൽ ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തിന്റെ പ്രധാന പങ്ക്, വിപണി-ബലങ്ങളും മനുഷ്യജീവിതവും തമ്മിൽ സംസ്ഥാനത്തെ ഒരു mediator ആയി നിലനിർത്തിയതിലാണ്. ഈ mediating role ദുർബലമാകുമ്പോൾ, ചൂഷണാ ധിഷ്ഠിത വിപണി ശക്തികൾ അക്രമാസക്തമായി നേരിട്ട് ജനജീവിതത്തിലേക്ക് ഇടിച്ചുകയറും.

വിലക്കയറ്റം, തൊഴിൽഅസ്ഥിരത, കടബാധ്യത, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ over-exploitation എന്നിവ വ്യക്തികളുടെ കുററങ്ങളായി മാത്രം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടും. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത് policy-level decohesion ആണ്. സർക്കാർ പിൻവാങ്ങുകയും വിപണി അധികാരമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്ന ഘട്ടം സംജാതമാകും.

5. ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ച മുടങ്ങുന്നതിന്റെ ഫലം ഒരു മേഖലയിലൊതുങ്ങില്ല. സാമൂഹ്യ സിസ്റ്റത്തിന്റെ വിവിധ ലെയറുകളിൽ നടക്കുന്ന micro-level decoherences പരസ്പരം synchronize ചെയ്ത്, കേരളത്തെ ഗുണപരമായി വളരെ താഴ്ന്ന ഒരു സാമൂഹ്യ അവസ്ഥയിലേക്കുള്ള phase shift-ലേക്ക് നയിക്കും. ഇത് ഒരു നിമിഷത്തിൽ തിരിച്ചറിയാനാവില്ല; പക്ഷേ ഒരു തലമുറ പിന്നിടുമ്പോൾ, “നമ്മൾ ഒരിക്കൽ ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല” എന്ന തിരിച്ചറിവ് മാത്രം ശേഷിക്കുന്ന അവസ്ഥയായിരിക്കും.

അതുകൊണ്ട്, Quantum Dialectics-ന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ച നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ തോൽവി മാത്രമല്ല; അത് കേരളം നേടിയെടുത്ത സാമൂഹ്യ സമന്വയം നിലനിർത്തുന്നതിനാവശ്യമായ അടിസ്ഥാന വ്യവസ്ഥകൾ തകരുന്ന ഒരു ചരിത്രപരമായ തിരിച്ചടിയാണ്.

ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ച മുടങ്ങുകയാണെങ്കിൽ ഉണ്ടാകുന്ന നഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ജനങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന നരേറ്റീവ് നിർമ്മാണം കേരളത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും അടിയന്തിര കടമയായി ഉയർന്നു വന്നിരിക്കുന്നു.

ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ചയുടെ ആവശ്യകത ജനങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിന് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകളോ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങളോ, “മറ്റുള്ളവർ വന്നാൽ എല്ലാം നശിക്കും” എന്ന ലളിതവാദങ്ങളോ മതിയാകില്ല. അത്തരം സമീപനങ്ങൾ താൽക്കാലികമായ വികാരപ്രേരണ ഉണ്ടാക്കുമെങ്കിലും, ദീർഘകാല സാമൂഹ്യ സമന്വയം നിർമ്മിക്കാൻ അവ പര്യാപ്തമല്ല. Quantum Dialectics ആവശ്യപ്പെടുന്നത് reframing ആണ് — യാഥാർത്ഥ്യത്തെ ഭയത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ അല്ല, ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ അനുഭവത്തിൻ്റെ ഭാഷയിൽ പുനർവ്യാഖ്യാനിക്കൽ.

ഒന്നാമതായി, ചോദ്യത്തിന്റെ പുനർനിർമ്മാണം:
സാധാരണ രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണം ചോദിക്കുന്നത്: “ഇടതുപക്ഷം ഇല്ലെങ്കിൽ എന്ത് സംഭവിക്കും?”
Quantum-dialectical narrative ചോദിക്കേണ്ടത്:
“ഇടതുപക്ഷം ഇല്ലാതായാൽ നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന സമന്വയം എങ്ങിനെ പതുക്കെ തകരും?” ഇവിടെ വിഷയം സർക്കാർ മാറുമോ എന്നല്ല; ജീവിതത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം എങ്ങിനെ മാറ്റപ്പെടും എന്നതാണ്. ഈ reframing, രാഷ്ട്രീയത്തെ abstract ideology-യിൽ നിന്ന് lived social reality-യിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. ജനങ്ങൾക്ക് “policy” എന്ന ആശയത്തേക്കാൾ “ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങൾ” ആണ് ഗ്രഹിക്കാവുന്നത്.

2. നരേറ്റീവ് macro statistics-ൽ നിർത്തുമ്പോൾ, അത് വിദഗ്ധരുടെ ഭാഷയായി മാറും. Quantum Dialectics അനുസരിച്ച്, ആശയ സമന്വയം ജനിക്കുന്നത് micro-level interactions-ൽ നിന്നാണ്. അതിനാൽ narrative anchor ചെയ്യേണ്ടത് ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ അനുഭവങ്ങളിലാണ്.

ഉദാഹരണങ്ങളായി , സർക്കാർ ആശുപത്രിയിൽ ചികിത്സ ലഭിച്ച ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ കഥ — അത് ഒരു “സൗജന്യ സേവനം” എന്നല്ല, വിപണി-ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് മനുഷ്യജീവിതം രക്ഷപ്പെട്ട ഒരു നിമിഷം എന്ന നിലയിൽ അവതരിപ്പിക്കുക. പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളിൽ സംഭവിച്ച മാറ്റം അനുഭവിച്ച ഒരു രക്ഷിതാവിന്റെ അനുഭവം — ഇത് ഒരു സ്കൂളിന്റെ വിജയകഥയായി അല്ല, സമത്വത്തിന്റെ institutional embodiment ആയി framing ചെയ്യുക. ക്ഷേമ പെൻഷൻ ലഭിക്കുന്ന ഒരു വയോധികന്റെ ജീവിതം — അത് ദാനമായി അല്ല, dignified survival സാധ്യമാക്കുന്ന സാമൂഹ്യ കരാർ എന്ന നിലയിൽ വിശദീകരിക്കുക. ഇവയെ isolated success stories ആയി അവതരിപ്പിക്കരുത്. ഓരോ അനുഭവവും ഒരു വലിയ സാമൂഹ്യ സിസ്റ്റത്തിന്റെ സമന്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന്റെ തെളിവ് എന്ന നിലയിലാണ് ബന്ധിപ്പിക്കേണ്ടത്. “ഇത് ഒരാൾക്ക് സംഭവിച്ചു” എന്നല്ല; “ഇത് ആയിരങ്ങൾക്ക് സംഭവിക്കാൻ കാരണം ഈ സംവിധാനം നിലനിൽക്കുന്നതാണ്” എന്ന ബോധം സൃഷ്ടിക്കണം.

3. ജനങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, നഷ്ടങ്ങളെ apocalypse പോലെ ചിത്രീകരിക്കേണ്ടതില്ല. Quantum Dialectics പഠിപ്പിക്കുന്നത്, സാമൂഹ്യ തകർച്ചകൾ കൂടുതലും slow erosion വഴിയാണ് നടക്കുന്നത്.

അതിനാൽ narrative ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കണം: പൊതുസേവനങ്ങളുടെ ഗുണനിലവാരം അല്പം അല്പമായി കുറയുക, “നല്ലത് സ്വകാര്യത്തിൽ മാത്രം” എന്ന ധാരണ സാധാരണവത്കരിക്കു, ക്ഷേമം “അവകാശം” എന്നതിൽ നിന്ന് “സഹായം” എന്ന നിലയിലേക്ക് മാറുക, വർഗീയ ഭാഷ സാമൂഹ്യ സംഭാഷണത്തിൽ പതുക്കെ normalise ചെയ്യപ്പെടുക, ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് ഒരു സമൂഹം qualitatively താഴ്ന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നത് എന്ന് വ്യക്തമാക്കണം. ഇത് ഒരു ഭീഷണി അല്ല; ചരിത്രപരമായി ആവർത്തിച്ചിട്ടുള്ള സാമൂഹ്യ പാറ്റേൺ ആണ് എന്ന ബോധം നൽകണം.

4. ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ചയെ “മറ്റെല്ലാവരിലും മികച്ച രാഷ്ട്രീയ ശക്തി” എന്ന രീതിയിൽ ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത് dialectically അപകടകരമാണ്. Quantum Dialectics ആവശ്യപ്പെടുന്നത് functional framing ആണ്. ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ചയെ framing ചെയ്യേണ്ടത്: സാമൂഹ്യ സമത്വം നിലനിർത്താനുള്ള minimum necessary condition, secular stability നിലനിർത്താനുള്ള active mediating force, മനുഷ്യകേന്ദ്രിത വികസനം സാധ്യമാക്കുന്ന structural anchor എന്നീ നിലകളിലാണ്.

ഇത് “ഇടതുപക്ഷം പൂർണമാണ്” എന്ന അവകാശവാദമല്ല. മറിച്ച്, “ഇടതുപക്ഷം ഇല്ലെങ്കിൽ അവസ്ഥ ഗുണപരമായി മോശമാകും” എന്ന dialectical clarity ആണ് ലക്ഷ്യം. ജനങ്ങൾ perfection-നെ വിശ്വസിക്കില്ല; പക്ഷേ relative deterioration അവർക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.

5. ഈ narrative-ന്റെ ലക്ഷ്യം വോട്ടർമാരെ പേടിപ്പിക്കുക അല്ല; collective consciousness-നെ coherent ആക്കുക എന്നതാണ്. ജനങ്ങൾ ഇടതുപക്ഷത്തെ പിന്തുണക്കേണ്ടത് “അവർ നമ്മെ രക്ഷിക്കും” എന്ന വികാരത്തിൽ നിന്ന് അല്ല,
   “നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് നിർമ്മിച്ച സാമൂഹ്യ coherence നിലനിർത്താനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം നമ്മുടേതാണ്” എന്ന ബോധത്തിൽ നിന്നാകണം.

Quantum Dialectics-ന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഇത് ഒരു election campaign മാത്രമല്ല; സമൂഹം സ്വയം തൻ്റെ equilibrium സംരക്ഷിക്കാൻ നടത്തുന്ന ബോധപൂർവമായ ഇടപെടലാണ്.

Quantum Dialectics പ്രകാരം, ചരിത്രം യാദൃശ്ചിക സംഭവങ്ങളുടെ ശൃംഖലയല്ല; മറിച്ച് വിവിധ സാമൂഹ്യ സിസ്റ്റങ്ങളിലെ coherence–decoherence പ്രക്രിയകളുടെ ദീർഘകാല ഫലമാണ്. ഓരോ ചരിത്രഘട്ടത്തിലും സമൂഹങ്ങൾ മുന്നോട്ടു പോകുന്നതോ പിന്നോട്ടു പോകുന്നതോ നിർണ്ണയിക്കുന്നത്, ഏത് ശക്തികളാണ് സാമൂഹ്യബന്ധങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കുകയും സമന്വയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്, ഏത് ശക്തികളാണ് അവയെ വിഭജിക്കുകയും വിഘടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്നതിലൂടെയാണ്. പുരോഗതി എന്നത് സ്വയം സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നല്ല; അത് coherence നിലനിർത്തുന്ന ശക്തികളെ തിരിച്ചറിയുകയും അവയെ ബോധപൂർവമായി ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന സാമൂഹ്യ ഇടപെടലുകളുടെ ഫലമാണ്.

ഈ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ, ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ച നഷ്ടപ്പെടുന്നത് കേരളത്തിന് ഒരു സാധാരണ രാഷ്ട്രീയ തോൽവിയല്ല. അത് ദശാബ്ദങ്ങളായി, സാമൂഹ്യ സമരങ്ങളിലൂടെയും ഭരണപരമായ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും, സാംസ്കാരിക പരിഷ്‌കരണങ്ങളിലൂടെയും നിർമ്മിച്ച സാമൂഹ്യ സമത്വത്തിന്റെ dynamic equilibrium തകരുന്ന ഒരു നിർണായക ഘട്ടമാണ്. ഈ equilibrium എന്നത് കണക്കുകളിലോ നയപ്രഖ്യാപനങ്ങളിലോ മാത്രം നിലനിന്ന ഒന്നല്ല; അത് പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിലും പൊതു ആരോഗ്യസംവിധാനങ്ങളിലും, തൊഴിൽ അവകാശങ്ങളിലും ക്ഷേമപദ്ധതികളിലും, വർഗീയതയ്‌ക്കെതിരായ പൊതുബോധത്തിലും, മനുഷ്യഗൗരവത്തെ മുൻനിർത്തിയ ഭരണസംസ്‌കാരത്തിലും ജീവിതമായി പതിഞ്ഞ ഒന്നാണ്. അതിനെ തകർക്കുന്നത് ഒരു സർക്കാർ മാറുന്നതിലപ്പുറം, ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സ്വയംസംഘടനാ ശേഷി ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.

Quantum Dialectics പഠിപ്പിക്കുന്നത്, coherence തകരുമ്പോൾ അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് ദൃശ്യമാകണമെന്നില്ല എന്നതാണ്. ആദ്യം ഉണ്ടാകുന്നത് ബോധത്തിന്റെ fragmentation ആണ്—ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ദൈനംദിന പ്രശ്നങ്ങളെ പൊതുസിസ്റ്റങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാതെ, വ്യക്തിപരമായ പരാജയങ്ങളായി കാണാൻ തുടങ്ങുന്നു. തുടർന്ന്, സാമൂഹ്യ ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് മത്സരവും ഭയവും കൈക്കൊള്ളുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഒരിക്കൽ collectively സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മൂല്യങ്ങൾ “സ്വാഭാവികമായി” ഇല്ലാതാകുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് സമൂഹം നീങ്ങുന്നു. ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തുടർച്ച നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ കേരളം നേരിടാൻ പോകുന്ന യഥാർത്ഥ അപകടം ഇതാണ്.

അതുകൊണ്ട്, ഈ യാഥാർത്ഥ്യം ജനങ്ങൾക്ക് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നത് ഒരു പാർട്ടിയുടെ പ്രചാരണമല്ല. അത് collective consciousness-നെ coherent ആക്കാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ–ചരിത്രപരമായ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. ജനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുകയോ മഹത്വവൽക്കരിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ, അവർ ജീവിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യവും അവർക്ക് കൈവശമുള്ള സാമൂഹ്യ സമ്പത്തും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം. Quantum Dialectics-ന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഇത് ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ജയിക്കാനുള്ള ശ്രമമല്ല; ഒരു സമൂഹം സ്വയം തൻ്റെ ചരിത്രഗതിയെ തിരിച്ചറിയുകയും, തൻ്റെ coherence സംരക്ഷിക്കാൻ ബോധപൂർവമായി ഇടപെടുകയും ചെയ്യുന്ന നിമിഷമാണ്.