സ്വാർത്ഥ ലാഭത്തിനായി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികളിൽ നിന്ന് കാഡർമാർ നടത്തുന്ന തത്വശൂന്യ രാഷ്ട്രീയ കൂറുമാറ്റങ്ങളെ ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്സിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ എങ്ങനെ സമീപിക്കണം?

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികളിൽ നിന്ന് വ്യക്തിപരമായ ലാഭം, അധികാരമോഹം, സാമൂഹ്യ സൗകര്യാന്വേഷണം എന്നിവയുടെ പേരിൽ ചില കാഡർമാർ കൂറുമാറുന്ന പ്രതിഭാസം സാധാരണയായി “വഞ്ചന”, “അച്ചടക്കലംഘനം”, “അവസരവാദം” തുടങ്ങിയ നൈതിക കുറ്റപ്പേരുകളിലേക്കാണ് ചുരുക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ സമീപനം കാഡറുടെ വ്യക്തിഗത പെരുമാറ്റത്തെ മാത്രം ലക്ഷ്യമിടുന്നു; എന്നാൽ പ്രതിഭാസം ഉരുത്തിരിയുന്ന സാമൂഹ്യ–സംഘടനാപരമായ പശ്ചാത്തലം അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്സിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ഇത്തരം കൂറുമാറ്റങ്ങളെ വ്യക്തികളുടെ നൈതിക വീഴ്ചയായി മാത്രം കാണുന്നത് ശാസ്ത്രീയമായി അപര്യാപ്തമാണ്. അവ, ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി എന്ന സാമൂഹ്യ–രാഷ്ട്രീയ സിസ്റ്റത്തിനുള്ളിൽ ആശയധാര, സംഘടനാ ഘടന, കാഡർജീവിതം എന്നിവ തമ്മിലുള്ള സമന്വയം തകരുന്ന ഘട്ടങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ലക്ഷണങ്ങളായി ആണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ കൂറുമാറ്റം ഒരു വ്യക്തിഗത അപചയം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് സിസ്റ്റത്തിനുള്ളിലെ ഘടനാപരമായ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ ഉപരിതലത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഒരു സാമൂഹ്യ–രാഷ്ട്രീയ സൂചനയാണ്.

ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്സിൽ ഏതു സിസ്റ്റവും നിലനിൽക്കുന്നത് സംയോഗ (cohesive) ബലങ്ങളും വിയോഗ (decohesive) ബലങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ചലനാത്മക സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്തുന്നതിനാലാണെന്ന അടിസ്ഥാനബോധത്തിലാണ്. ഈ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി വെറും ഔപചാരിക സംഘടനയല്ല; മറിച്ച് ആശയങ്ങളും മനുഷ്യരും ചരിത്രവും ഭാവിയും തമ്മിൽ ഇടപെടുന്ന ഒരു സജീവ സാമൂഹ്യ ക്വാണ്ടം സിസ്റ്റമാണ്. ആശയധാര, സംഘടനാ ഘടന, കാഡർജീവിതത്തിന്റെ ദൈനംദിന അനുഭവങ്ങൾ, സാമൂഹ്യ പിന്തുണ, ചരിത്രസ്മൃതി, ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷകൾ എന്നിവ തമ്മിലുള്ള ജീവിക്കുന്ന സമന്വയം നിലനിൽക്കുമ്പോഴാണ് കാഡർമാർ പാർട്ടിയുമായി ദീർഘകാലബന്ധവും അർത്ഥപൂർണമായ പ്രതിബദ്ധതയും പുലർത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഈ സമന്വയം ദുർബലമാകുമ്പോൾ, പാർട്ടിയോട് ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന cohesive ബലങ്ങൾ ക്ഷയിക്കുകയും, അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് വ്യക്തിപരമായ decohesive ബലങ്ങൾ—കരിയർ അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾ, കുടുംബസമ്മർദ്ദങ്ങൾ, സാമൂഹ്യ അംഗീകാരം നേടണമെന്ന മോഹം, ഉപഭോഗ സംസ്കാരത്തിന്റെ ആകർഷണം—കാഡറുടെ ആന്തരിക ലോകത്ത് കൂടുതൽ ശക്തിയായി പ്രവർത്തിക്കുവാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, തത്വശൂന്യ കൂറുമാറ്റങ്ങളെ നേരിടുന്നതിന് ആദ്യപടി കൂറുമാറിയ വ്യക്തിയെ മാത്രം ശിക്ഷിക്കുക എന്നതല്ല, മറിച്ച് എന്തുകൊണ്ടാണ് ആ കാഡർക്ക് പാർട്ടിയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന സമന്വയം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയാതായത് എന്ന ചോദ്യം ശാസ്ത്രീയമായി പരിശോധിക്കുകയാണ്. കാഡർ പാർട്ടി ജീവിതത്തെ ഒരു ബ്യൂറോക്രാറ്റിക് ബാധ്യതയായി മാത്രം അനുഭവിക്കുമ്പോൾ, ആശയധാര ജീവിക്കുന്ന പ്രാക്സിസായി മാറാതെ മുദ്രാവാക്യമായി നിശ്ചലമാകുമ്പോൾ, സംഘടനാ ജനാധിപത്യം ദുർബലമാകുമ്പോൾ—ഇവയൊക്കെ കാഡറുടെ മാനസികമായ decoherence വർധിപ്പിക്കുന്നു.

ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്സ് ശിക്ഷാപരമായ സമീപനത്തേക്കാൾ re-coherence സൃഷ്ടിക്കുന്ന സമീപനത്തിനാണ് മുൻഗണന നൽകുന്നത്. അതായത്:

1. കാഡർമാരുടെ ജീവിതവൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ (economic insecurity, social mobility, generational aspirations) പാർട്ടി വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കണം.
2. ആശയധാരയെ (ideology) ക്ലാസ്റൂം പഠനമല്ല, ജീവിതത്തെ അർത്ഥവത്താക്കുന്ന ബോധമായി പുനർസംയോജിപ്പിക്കണം.
3. സംഘടനാ അച്ചടക്കവും ആഭ്യന്തര ജനാധിപത്യവും തമ്മിലുള്ള വൈരുധ്യം ശത്രുതയായി കാണാതെ, ഉയർന്ന തലത്തിലുള്ള സമന്വയത്തിലേക്ക് ഉയർത്തണം.
4. കാഡർ നമ്മുടെ പാർട്ടിയിൽ തുടരുന്നത് ഒരു “ത്യാഗം” മാത്രമല്ല, ഉയർന്ന അർത്ഥസാന്ദ്രതയുള്ള ജീവിത തെരഞ്ഞെടുപ്പാണെന്ന് അനുഭവപ്പെടുന്ന അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കണം.

അതേസമയം, ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്സ് വ്യക്തിപരമായ ഉത്തരവാദിത്തം നിഷേധിക്കുന്നില്ല. ഒരു കാഡർ ബോധപൂർവം വർഗവിരുദ്ധ ശക്തികളിലേക്കോ, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മൂല്യങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കോ മാറുമ്പോൾ, അത് ഒരു conscious decohesive act ആയി വിലയിരുത്തണം. അത്തരം ഘട്ടങ്ങളിൽ സംഘടനാ പ്രതിരോധം, രാഷ്ട്രീയ വെളിപ്പെടുത്തൽ, വ്യക്തമായ അതിരുകൾ—ഇവ അനിവാര്യമാണ്. എന്നാൽ അത് പ്രതികാരമായി അല്ല, സിസ്റ്റത്തിന്റെ സമന്വയം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രതിരോധമായി ആയിരിക്കണം.

അവസാനമായി, ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്സിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ കൂറുമാറ്റങ്ങളെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ നൈതിക പിഴവായി മാത്രം കാണാതെ, സംഘടനയുടെ അകത്തെ ഘടനാപരമായ അവസ്ഥയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു diagnostic signal ആയി തിരിച്ചറിയേണ്ടതാണ്. അത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ വീഴ്ചയേക്കാൾ കൂടുതൽ, പാർട്ടിക്കുള്ളിൽ ആശയധാര, സംഘടനാ രൂപം, കാഡർജീവിതം എന്നിവ തമ്മിലുള്ള ജീവിക്കുന്ന സമന്വയം എവിടെയാണ് ദുർബലമാകുന്നത് എന്നതിന്റെ സൂചനയാകുന്നു. ഈ പ്രതിഭാസത്തെ നൈതിക ക്രോധത്തിലൂടെയോ ശിക്ഷാനയങ്ങളിലൂടെയോ മാത്രം നേരിടുമ്പോൾ, പ്രശ്നത്തിന്റെ ഉപരിതല ലക്ഷണങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തുക മാത്രമാണ് സംഭവിക്കുക; അടിസ്ഥിതമായ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കപ്പെടാതെ തുടരുന്നതിനാൽ കൂറുമാറ്റങ്ങൾ പുതിയ രൂപങ്ങളിൽ വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേറും.

അതിന് പകരം, ആ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയുകയും, അവയെ ഉയർന്ന തലത്തിലുള്ള ഗുണപരമായ സമന്വയത്തിലേക്ക് (qualitative re-coherence) ഉയർത്തുകയും ചെയ്യാൻ പാർട്ടിക്ക് കഴിഞ്ഞാൽ, കൂറുമാറ്റങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി കുറയും. അതിലുപരി, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി തന്നെ ഒരു നിശ്ചല സംഘടനയിൽ നിന്ന്, സ്വന്തം വൈരുധ്യങ്ങളെ ബോധപൂർവം ആന്തരീകരിച്ച് പരിവർത്തനം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന, ചരിത്രബോധവും ഭാവിയിലേക്കുള്ള സൃഷ്ടിപരമായ തുറന്ന മനസ്സും ഉള്ള ഒരു ജീവൻ നിറഞ്ഞ ക്വാണ്ടം സാമൂഹ്യശക്തിയായി ഉയർന്നു വരും.