തിരുത്തലുകൾ വെറും വർത്തമാനങ്ങൾ മാത്രം ആകരുത് – തിരുത്തുക തന്നെ വേണം

തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലെ അപ്രതീക്ഷിത പരാജയങ്ങൾ ഏതൊരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിക്കും സംഘടനാപരമായും മാനസികമായും വലിയ ആഘാതമാണ്. എന്നാൽ അത്തരം തിരിച്ചടികൾ പലപ്പോഴും ഒരു പാർട്ടിയുടെ ദൗർബല്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനും സ്വയം നവീകരിക്കാനുമുള്ള അവസരമായും മാറാറുണ്ട്. സി.പി.എം. പോലുള്ള കേഡർ അധിഷ്ഠിതവും ദീർഘകാല രാഷ്ട്രീയ പാരമ്പര്യമുള്ളതുമായ ഒരു പാർട്ടിക്ക് ഇത്തരം സാഹചര്യത്തെ നിരാശയോടെയോ പ്രതിരോധ മനോഭാവത്തോടെയോ നേരിടുന്നതിനു പകരം ശാസ്ത്രീയമായ ആത്മപരിശോധനയുടെയും സംഘടനാപരമായ പുനർനിർമാണത്തിന്റെയും അവസരമായി കാണേണ്ടതുണ്ട്.

പരാജയത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ എതിരാളികളുടെ പ്രചാരണത്തിലോ മാധ്യമങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിലോ മാത്രം അന്വേഷിക്കാതെ, സ്വന്തം പ്രവർത്തനരീതിയെയും ജനങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധത്തെയും നയപരമായ നിലപാടുകളെയും വിമർശനാത്മകമായി വിലയിരുത്തണം. ഏത് സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളിലാണ് പിന്തുണ കുറഞ്ഞത്, ഏതൊക്കെ മേഖലകളിലാണ് ജനങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷകൾ നിറവേറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, സ്ഥാനാർത്ഥി തിരഞ്ഞെടുപ്പ്, പ്രചാരണരീതി, ഭരണനിർവഹണം, സംഘടനാപ്രവർത്തനം എന്നിവയിൽ എന്തെല്ലാം പോരായ്മകളുണ്ടായിരുന്നു എന്നതെല്ലാം വസ്തുനിഷ്ഠമായി പഠിക്കേണ്ടതാണ്.

അതിനുശേഷം ജനങ്ങളുമായുള്ള നേരിട്ടുള്ള സംവാദം ശക്തിപ്പെടുത്തണം. വിജയിച്ച മണ്ഡലങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, പരാജയപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങളിലും വീടുകൾ സന്ദർശിച്ച് ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും വിമർശനങ്ങളും പരാതികളും നേരിട്ട് കേൾക്കണം. ജനങ്ങൾ പറയുന്നത് പ്രതിരോധ മനോഭാവമില്ലാതെ സ്വീകരിക്കുകയും അവരുടെ വിശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കാൻ ആവശ്യമായ മാറ്റങ്ങൾ നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയങ്ങളേക്കാൾ ദീർഘകാല രാഷ്ട്രീയ വിശ്വാസമാണ് ഒരു ജനകീയ പാർട്ടിയുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തി.

സംഘടനാപരമായ തലത്തിലും സമഗ്രമായ പുനരുജ്ജീവനം ആവശ്യമാണ്. ബ്രാഞ്ച് തലത്തിൽ നിന്ന് സംസ്ഥാന നേതൃത്വം വരെ സംഘടനയുടെ പ്രവർത്തനക്ഷമത വിലയിരുത്തുകയും പുതിയ തലമുറയെ, സ്ത്രീകളെ, തൊഴിലാളികളെയും കർഷകരെയും, വിദ്യാർത്ഥികളെയും, വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെയും കൂടുതൽ സജീവമായി നേതൃത്വത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുകയും വേണം. നേതൃത്വത്തിന്റെ അനുഭവസമ്പത്തിനൊപ്പം പുതുമയും സാമൂഹിക വൈവിധ്യവും ഉറപ്പാക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള സംഘടനാ നവീകരണം പാർട്ടിക്ക് പുതിയ ഊർജം നൽകും.

സംഘടനാപരമായ ആന്തരിക തിരുത്തലുകൾക്ക് ഈ ഘട്ടത്തിൽ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആത്മവിമർശനവും വിമർശനവും പാർട്ടിയുടെ സംഘടനാജീവിതത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണെന്ന മാർക്സിസ്റ്റ് പാരമ്പര്യം കൂടുതൽ സജീവമാക്കണം. താഴെത്തട്ടിലുള്ള പ്രവർത്തകർക്ക് അവരുടെ അനുഭവങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും നിർഭയമായി അവതരിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ജനാധിപത്യപരമായ അന്തരീക്ഷം ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. തീരുമാനമെടുക്കൽ പ്രക്രിയയിൽ കൂടുതൽ സുതാര്യതയും കൂട്ടായ നേതൃത്വവും ഉറപ്പാക്കുകയും, അധികാര കേന്ദ്രീകരണത്തിനും ഉദ്യോഗസ്ഥവൽക്കരണത്തിനും എതിരായ ജാഗ്രത പുലർത്തുകയും വേണം. പാർട്ടി ഘടകങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനക്ഷമതയും ജനങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധവും നിശ്ചിത ഇടവേളകളിൽ വിലയിരുത്തുന്ന സംവിധാനങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തണം. വ്യക്തിപൂജയ്ക്കും വിഭാഗീയതയ്ക്കും അവസരം നൽകാതെ, യോഗ്യതയും പ്രവർത്തന മികവും ജനസ്വീകാര്യതയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള നേതൃത്വവികസനത്തിന് മുൻഗണന നൽകണം. അതോടൊപ്പം പുതിയ സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനും സമകാലിക രാഷ്ട്രീയ, സാമ്പത്തിക, സാങ്കേതിക മാറ്റങ്ങളെ ശാസ്ത്രീയമായി വിശകലനം ചെയ്യാനുമുള്ള പ്രത്യയശാസ്ത്ര-രാഷ്ട്രീയ വിദ്യാഭ്യാസം എല്ലാ തലങ്ങളിലുമുള്ള പാർട്ടി അംഗങ്ങൾക്കായി ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഇത്തരം ആന്തരിക തിരുത്തലുകൾ സംഘടനയുടെ ജനകീയതയും ചലനാത്മകതയും വർധിപ്പിക്കുകയും ഭാവിയിലെ വെല്ലുവിളികളെ കൂടുതൽ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ നേരിടാൻ പാർട്ടിയെ പ്രാപ്തമാക്കുകയും ചെയ്യും.

അതോടൊപ്പം, താഴെത്തട്ടിലുള്ള പാർട്ടി ഘടകങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അഭിപ്രായങ്ങളും വിമർശനങ്ങളും നിർദേശങ്ങളും വിശ്വസനീയമായ രീതിയിൽ നേതൃത്വത്തിലെത്തുകയും ഗൗരവമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സംവിധാനങ്ങൾ അടിയന്തരമായി രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. പതിനായിരക്കണക്കിന് പാർട്ടി അംഗങ്ങൾ നേതൃത്വത്തെക്കുറിച്ചോ സംഘടനാപ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചോ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന വിമർശനങ്ങൾ ഇടനില ഘടകങ്ങളിൽ നഷ്ടപ്പെടുകയോ അവഗണിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യാതെ, അവ യഥാസമയം ബന്ധപ്പെട്ട നേതൃത്വതലങ്ങളിൽ എത്തുന്നുവെന്നും അവയ്ക്ക് വസ്തുനിഷ്ഠമായ പരിശോധനയും പ്രതികരണവും ലഭിക്കുന്നുവെന്നും ഉറപ്പാക്കുന്ന സുതാര്യവും വിശ്വസനീയവുമായ സംഘടനാപരമായ സംവിധാനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം. താഴെത്തട്ടിൽ നിന്ന് മുകളിലേക്കുള്ള ഇത്തരം ഫലപ്രദമായ ആശയവിനിമയ സംവിധാനം പാർട്ടിയുടെ ആന്തരിക ജനാധിപത്യം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും, പ്രവർത്തകരുടെ വിശ്വാസവും ആത്മവിശ്വാസവും വർധിപ്പിക്കുന്നതിനും, സംഘടനയുടെ സ്വയംതിരുത്തൽ ശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും നിർണായകമായ പങ്കുവഹിക്കും.

സംഘടനാപരമായ തിരുത്തലുകളെക്കുറിച്ച് പൊതുവായി സംസാരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ഫലമുണ്ടാകില്ല. എന്തൊക്കെ മേഖലകളിലാണ് തിരുത്തൽ ആവശ്യമായത്, ആരാണ് അത് നടപ്പാക്കേണ്ടത്, എത്ര സമയത്തിനുള്ളിൽ പൂർത്തിയാക്കണം, പുരോഗതി എങ്ങനെ വിലയിരുത്തണം എന്നീ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി നിർവചിച്ച പ്രവർത്തനപദ്ധതികൾ ഓരോ ഘടകത്തിനും രൂപപ്പെടുത്തണം. ഓരോ പ്രവർത്തകനും ഓരോ നേതൃത്വഘടകവും തങ്ങൾ നിർവഹിക്കേണ്ട തിരുത്തൽ നടപടികളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ഉത്തരവാദിത്തബോധം കൈവരിക്കേണ്ടതാണ്. അതോടൊപ്പം, തീരുമാനിച്ച തിരുത്തലുകൾ സമയബന്ധിതമായി നടപ്പിലാകുന്നുണ്ടോ എന്ന് നിശ്ചിത ഇടവേളകളിൽ പരിശോധിക്കുകയും, പുരോഗതി വിലയിരുത്തുകയും, പോരായ്മകൾ കണ്ടെത്തി ആവശ്യമായ തിരുത്തൽ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഫലപ്രദവും വിശ്വസനീയവുമായ അവലോകന-പരിശോധന സംവിധാനങ്ങൾ സംഘടനയുടെ എല്ലാ തലങ്ങളിലും സ്ഥാപിക്കണം. ആത്മവിമർശനം പ്രവർത്തനപരമായ മാറ്റങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുമ്പോഴാണ് അത് സംഘടനയുടെ നവീകരണത്തിനുള്ള യഥാർത്ഥ ഉപാധിയായി മാറുന്നത്; അല്ലാത്തപക്ഷം അത് വെറും ഔപചാരികമായ ഒരു പ്രക്രിയയായി ചുരുങ്ങിപ്പോകും.

സംഘടനാപരമായ തിരുത്തലുകൾക്ക് വിശ്വാസ്യത ലഭിക്കണമെങ്കിൽ അവ ഉന്നത നേതൃത്വതലങ്ങളിൽ നിന്നുതന്നെ ആരംഭിക്കണം. നേതൃത്വത്തിന്റെ ആത്മവിമർശനവും തിരുത്തൽ നടപടികളും കീഴ്ഘടകങ്ങൾക്ക് മാതൃകയാകണം. പാർട്ടി അംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് മാത്രം മാറ്റം ആവശ്യപ്പെടുകയും നേതൃത്വം സ്വയം അതിന് വിധേയമാകാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ തിരുത്തൽ പ്രക്രിയയ്ക്ക് വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെടും. അതിനാൽ ഉന്നത നേതൃത്വത്തിന്റെ പ്രവർത്തനരീതിയിലും തീരുമാനമെടുക്കൽ പ്രക്രിയയിലും ജനങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധത്തിലും ആവശ്യമായ മാറ്റങ്ങൾ ആദ്യം നടപ്പിലാക്കുകയും അവയുടെ പുരോഗതി പാർട്ടി അംഗങ്ങൾക്കും പൊതുജനങ്ങൾക്കും അറിയാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിൽ ആവശ്യമായ സുതാര്യത ഉറപ്പാക്കുകയും വേണം. നേതൃത്വം സ്വന്തം പ്രവർത്തനത്തെ വിലയിരുത്താനും തെറ്റുകൾ തിരുത്താനും തയ്യാറാണെന്ന സന്ദേശം സമൂഹത്തിലേക്ക് എത്തുമ്പോഴാണ് പാർട്ടിയുടെ ആത്മവിമർശനത്തിനും നവീകരണശ്രമങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ വിശ്വാസ്യതയും ജനസ്വീകാര്യതയും കൈവരിക്കുക.

ഇതോടൊപ്പം പാർട്ടിയുടെ നയങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശങ്ങളും കാലാനുസൃതമായി പുനർമൂല്യനിർണയം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. അടിസ്ഥാന പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോഴും തൊഴിൽ, വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, പരിസ്ഥിതി, ഡിജിറ്റൽ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ, കൃത്രിമബുദ്ധി, യുവജനങ്ങളുടെ തൊഴിൽസാധ്യതകൾ തുടങ്ങിയ സമകാലിക വിഷയങ്ങളിൽ വ്യക്തവും പ്രായോഗികവുമായ സമീപനം ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കണം. ജനങ്ങളുടെ ഇന്നത്തെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രീയ ഭാഷയും പ്രവർത്തനവും വികസിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ പാർട്ടിയുടെ സാമൂഹിക സ്വാധീനം വർധിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.

ആശയവിനിമയരീതിയിലും മാറ്റം അനിവാര്യമാണ്. സോഷ്യൽ മീഡിയ, ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ, പ്രാദേശിക സംവാദങ്ങൾ എന്നിവ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ പ്രചാരണം മാത്രമല്ല, ജനങ്ങളുടെ ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളിൽ നിരന്തരമായ ഇടപെടലും അതിനനുസരിച്ചുള്ള വിശ്വാസ്യതയുള്ള പ്രവർത്തനവുമാണ് ഏറ്റവും ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശമെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

എതിരാളികളുടെ വിജയത്തെ വെറും പ്രചാരണത്തിന്റെ ഫലമായോ മാധ്യമപിന്തുണയുടെ പ്രതിഫലനമായോ തെറ്റായ വിവരങ്ങളുടെ സ്വാധീനമായോ മാത്രം വിലയിരുത്തുന്നത് യാഥാർഥ്യത്തെ അപൂർണമായി കാണുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ജനാധിപത്യത്തിൽ ഓരോ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലവും സമൂഹത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ, സാമൂഹിക, സാമ്പത്തിക, സാംസ്കാരിക മാറ്റങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പ്രതിഫലനമാണ്. അതിനാൽ എതിരാളികൾ ഏതെല്ലാം ജനവിഭാഗങ്ങളെയാണ് കൂടുതൽ സ്വാധീനിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്, ഏതൊക്കെ വിഷയങ്ങളാണ് ജനങ്ങളിൽ കൂടുതൽ സ്വീകാര്യത നേടിയത്, അവരുടെ പ്രചാരണരീതിയിലും സ്ഥാനാർഥി തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും സംഘടനാപ്രവർത്തനത്തിലും ആശയവിനിമയത്തിലുമുണ്ടായിരുന്ന ശക്തികൾ എന്തൊക്കെയായിരുന്നു എന്നതെല്ലാം വസ്തുനിഷ്ഠമായി പഠിക്കണം. എതിരാളികളുടെ വിജയത്തിൽ യഥാർത്ഥ ശക്തികളുണ്ടെങ്കിൽ അവ അംഗീകരിക്കാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസവും രാഷ്ട്രീയ പക്വതയും ഒരു ജനാധിപത്യ പാർട്ടി പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അതോടൊപ്പം, ജനങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷകളിലും ജീവിതാനുഭവങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയ മുൻഗണനകളിലും കാലക്രമേണ ഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങൾ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കണം. യുവജനങ്ങളുടെ തൊഴിൽപ്രതീക്ഷകൾ, വിദ്യാഭ്യാസവും സാങ്കേതികവിദ്യയും സംബന്ധിച്ച പുതിയ ആവശ്യങ്ങൾ, ഇടത്തരക്കാരുടെ സാമ്പത്തിക ആശങ്കകൾ, സ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹിക പങ്കാളിത്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മാറുന്ന കാഴ്ചപ്പാടുകൾ, പരിസ്ഥിതി, പൊതുസേവനങ്ങൾ, ജീവിതനിലവാരം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജനങ്ങളുടെ പുതിയ ചിന്തകൾ രാഷ്ട്രീയത്തെ നിരന്തരം സ്വാധീനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഈ മാറ്റങ്ങളെ പഴയ അനുഭവങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം വിലയിരുത്താതെ, സാമൂഹിക ഗവേഷണങ്ങളുടെയും ജനകീയ സംവാദങ്ങളുടെയും തുടർച്ചയായ പഠനങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യണം.

അതേസമയം, ജനങ്ങളുടെ മനോഭാവത്തിൽ ഉണ്ടായ എല്ലാ മാറ്റങ്ങളും പുരോഗമനപരമായിരിക്കണമെന്നില്ല എന്ന യാഥാർഥ്യവും തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ വർഗീയത, മതധ്രുവീകരണം, ഉപഭോക്തൃസംസ്കാരം, തൽക്ഷണ ജനപ്രീതി ലക്ഷ്യമിട്ട രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണങ്ങൾ, തെറ്റായ വിവരങ്ങളുടെ വ്യാപനം എന്നിവയും ജനാഭിപ്രായത്തെ സ്വാധീനിച്ചേക്കാം. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജനവികാരങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങുകയല്ല വേണ്ടത്; മറിച്ച് യാഥാർഥ്യബോധത്തോടെയും ജനാധിപത്യപരമായ സംവാദങ്ങളിലൂടെയും ശാസ്ത്രീയവും പുരോഗമനപരവുമായ ബദൽ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുകയാണ് ഒരു ഇടതുപക്ഷ പാർട്ടിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം.

അതിനാൽ, എതിരാളികളിൽ നിന്ന് പഠിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ വിമർശനാത്മകമായി ഉൾക്കൊള്ളുകയും, സ്വന്തം ശക്തികളെ കാലാനുസൃതമായി വികസിപ്പിക്കുകയും, ജനങ്ങളുടെ മാറുന്ന ആവശ്യങ്ങളെയും പ്രതീക്ഷകളെയും പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ വ്യക്തതയോടെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിക്ക് ദീർഘകാല വളർച്ചയും ജനവിശ്വാസവും ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയുക.

പരാജയത്തിനുശേഷം നേതൃത്വത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിലൊന്ന് പ്രവർത്തകരുടെ ആത്മവിശ്വാസവും രാഷ്ട്രീയ ഊർജവും സംഘടനാപരമായ ഐക്യവും സംരക്ഷിക്കുകയെന്നതാണ്. ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ പരാജയം രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനമല്ലെന്നും, ജനാധിപത്യത്തിൽ വിജയവും പരാജയവും ജനവിധിയുടെ സ്വാഭാവിക പ്രകടനങ്ങളാണെന്നും ഓരോ പ്രവർത്തകനെയും ബോധ്യപ്പെടുത്തണം. ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ തിരിച്ചടി ഒരു പാർട്ടിയുടെ ചരിത്രപരമായ പങ്കിനെയോ സാമൂഹിക പ്രസക്തിയെയോ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല. മറിച്ച്, ജനങ്ങൾ നൽകുന്ന സന്ദേശം കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാനും പ്രവർത്തനരീതികൾ തിരുത്താനും ജനങ്ങളുമായി കൂടുതൽ ശക്തമായ ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാനുമുള്ള അവസരമായാണ് അതിനെ കാണേണ്ടത്.

എന്നാൽ പ്രവർത്തകരുടെ ആത്മവിശ്വാസം വാചകങ്ങൾകൊണ്ടോ വികാരപരമായ ആഹ്വാനങ്ങൾകൊണ്ടോ മാത്രം നിലനിർത്താനാവില്ല. പരാജയത്തിന്റെ കാരണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യസന്ധമായ വിലയിരുത്തലും, തെറ്റുകൾ അംഗീകരിക്കാനുള്ള നേതൃത്വത്തിന്റെ സന്നദ്ധതയും, വ്യക്തമായ തിരുത്തൽ പരിപാടിയും, അതിന്റെ സമയബന്ധിതമായ നടപ്പാക്കലും പ്രവർത്തകർ നേരിട്ട് കാണുകയും അനുഭവിക്കുകയും വേണം. നേതൃത്വം സ്വയം ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കുകയും തിരുത്തലുകൾക്ക് തുടക്കമിടുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് പ്രവർത്തകർക്ക് സംഘടനയിൽ വിശ്വാസം കൂടുതൽ ദൃഢമാകുന്നത്. ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അടിത്തറ ആത്മവിമർശനത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്ന പ്രവർത്തനപരമായ മാറ്റങ്ങളാണ്.

പരാജയത്തിനുശേഷം പ്രവർത്തകരെ കുറ്റബോധത്തിലേക്കോ നിരാശയിലേക്കോ തള്ളിവിടാതെ, ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ കൂടുതൽ സജീവമായി പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള പുതിയ ദൗത്യബോധം അവരിൽ വളർത്തിയെടുക്കണം. ഓരോ ബ്രാഞ്ചും ലോക്കൽ കമ്മിറ്റിയും ഏരിയ കമ്മിറ്റിയും പ്രവർത്തകരുമായി തുറന്ന ചർച്ചകൾ സംഘടിപ്പിച്ച് അവരുടെ അനുഭവങ്ങളും ആശങ്കകളും നിർദേശങ്ങളും കേൾക്കുകയും, ഭാവി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുകയും വേണം. പ്രവർത്തകരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് വില കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നും അവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ സംഘടനയുടെ തീരുമാനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നുവെന്നും അവർക്ക് അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ സംഘടനാപരമായ ആത്മവിശ്വാസവും പ്രതിബദ്ധതയും സ്വാഭാവികമായി ശക്തിപ്പെടും.

അതോടൊപ്പം, പ്രവർത്തകരിൽ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷയും വിജയിക്കാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസവും വളർത്തേണ്ടത് നേതൃത്വത്തിന്റെ പ്രധാന കടമയാണ്. ചരിത്രത്തിലെ എല്ലാ ശക്തമായ ജനകീയ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളും ഒരുഘട്ടത്തിൽ പരാജയങ്ങളും പ്രതിസന്ധികളും നേരിട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ആ പ്രതിസന്ധികളെ ആത്മപരിശോധനയുടെയും സംഘടനാപരമായ നവീകരണത്തിന്റെയും ജനങ്ങളുമായുള്ള കൂടുതൽ ദൃഢമായ ബന്ധത്തിന്റെയും അവസരമാക്കി മാറ്റിയപ്പോഴാണ് അവ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ തിരിച്ചുവന്നത്. അതുപോലെ, സംഘടനയുടെ ഐക്യവും അച്ചടക്കവും സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ദീർഘകാല രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാനും, ഇന്നത്തെ പരാജയത്തെ നാളത്തെ വിജയത്തിന്റെ അടിത്തറയാക്കി മാറ്റാനുമുള്ള ആത്മവിശ്വാസം പ്രവർത്തകരിൽ വളർത്തിയെടുക്കാൻ നേതൃത്വത്തിന് കഴിയണം. അപ്പോഴാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പരാജയം നിരാശയുടെ അധ്യായമായി അവസാനിക്കാതെ, പുതിയ ഊർജത്തോടെയും വ്യക്തമായ ദിശാബോധത്തോടെയും മുന്നേറുന്ന ഒരു നവോത്ഥാനത്തിന്റെ തുടക്കമായി മാറുക.

നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ പരാജയത്തെ വെറും തിരിച്ചടിയായി കാണാതെ, മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണത്തിനുള്ള ശക്തമായ ഇന്ധനമാക്കി മാറ്റാൻ സി.പി.എമ്മിന് കഴിയണം. ചരിത്രത്തിലെ നിരവധി ജനകീയ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ വലിയ പരാജയങ്ങളിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ കരുത്തോടെ തിരിച്ചുവന്നത് ആത്മപരിശോധനയിലൂടെയും സംഘടനാപരമായ നവീകരണത്തിലൂടെയും ജനങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധം കൂടുതൽ ആഴത്തിലാക്കിയതിലൂടെയുമാണ്. പരാജയം നിരാശയുടെ കാരണമല്ല; യാഥാർഥ്യങ്ങളെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയാനും സ്വന്തം ശക്തിദൗർബല്യങ്ങൾ വിലയിരുത്താനും ഭാവിയിലേക്കുള്ള പുതിയ രാഷ്ട്രീയ-സംഘടനാപരമായ കുതിപ്പിന് തയ്യാറെടുക്കാനുമുള്ള അവസരമാണ്. ഈ തിരിച്ചറിവോടെ പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ഇന്നത്തെ പരാജയം നാളത്തെ വിജയത്തിന്റെ അടിത്തറയായി മാറുകയും, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് തോൽവി മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണത്തിന് ഊർജവും ദിശാബോധവും നൽകുന്ന ചരിത്രപരമായ ഒരു വഴിത്തിരിവായി രൂപാന്തരപ്പെടുകയും ചെയ്യും.