“ഫാസിസ്‌റ്റ് വിരുദ്ധ ചെറുത്തുനിൽപിന്റെ ഇന്ത്യൻ ഇടതുപക്ഷ വഴികൾ” എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ആമുഖ കുറിപ്പ്

ഉള്ളടക്കം :
അദ്ധ്യായം 1. ഇന്ത്യയിലെ ഹിന്ദുത്വ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വളർച്ച: ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്സിന്റെ ദൃഷ്ടികോണത്തിലൂടെ ഒരു ചരിത്രപരവും അസ്തിത്വപരവുമായ വിശകലനം 8
അദ്ധ്യായം 2. ആധുനിക ഇന്ത്യൻ ഫാസിസത്തിന്റെ ആശയശാസ്ത്രമെന്ന നിലയിൽ രാഷ്ട്രീയ ഹിന്ദുത്വം
അദ്ധ്യായം 3. ഇൻഡ്യൻ ഫാസിസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്കൽ വീക്ഷണം
അദ്ധ്യായം 4. ഹിന്ദുത്വ രാഷ്ട്രീയം- മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയിലുള്ള ഇന്ത്യയുടെ നിലനിൽപ്പിന് ഭീഷണി
അദ്ധ്യായം 5. പുരാണങ്ങളെ ഇന്ത്യയുടെ പ്രാചീനചരിത്രമായി അവതരിപ്പിക്കാൻ ആർ എസ് എസ് ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ വക്താക്കൾ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളെക്കുറിച്ച്
അദ്ധ്യായം 6. “സനാതന ധർമ്മം” അഥവാ ഇന്ത്യൻ ബ്രാഹ്മണ മേധാവിത്ത ജാതിവ്യവസ്ഥ
അദ്ധ്യായം 7. ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിലും ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനത്തിലും ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെ പങ്കും പ്രസക്തിയും
അദ്ധ്യായം 8. ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെ മൃദുഹിന്ദുത്വ വർഗീയ ചായ്‌വുകളുടെ ചരിത്ര വേരുകൾ
അദ്ധ്യായം 9. ആധുനിക ഇന്ത്യൻ സമൂഹവും ആർ.എസ്.എസ്. ഹിന്ദുത്വ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക അധിനിവേശവും — ഒരു ക്വാണ്ടം ഡയലക്ടിക്സ് വിശകലനം
അദ്ധ്യായം 10. ഇന്ത്യയിലെ ദളിതരുടെയും ആദിവാസികളുടെയും സാമൂഹിക, സാംസ്കാരിക, രാഷ്ട്രീയ, സാമ്പത്തിക പാർശ്വവൽക്കരണം
അദ്ധ്യായം 11. ആർ.എസ്.എസ് ഹിന്ദുത്വവും രാഷ്ട്രീയ ഇസ്ലാമും- മതരാഷ്ട്രീയ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അപകടകരമായ പുനരുജ്ജീവനം
അദ്ധ്യായം 12. ഇന്ത്യയിലെ അക്കാദമിക് മേഖലയെയും സർവകലാശാലകളെയും വർഗീയവൽക്കരിക്കാനുള്ള സംഘപരിവാർ പദ്ധതികൾ- വിദ്യാഭ്യാസം, ചരിത്രം, അറിവ്, ഗവേഷണം, സർവകലാശാലാ സ്വയംഭരണം എന്നിവയുടെ പുനഃസംഘടന
അദ്ധ്യായം 13. ഇന്ത്യയിലെ ഹിന്ദുത്വ ഫാസിസത്തിന്റെ ഇന്ധനമായി മാറുന്ന തീവ്ര ഇസ്ലാമിസം
അദ്ധ്യായം 14. ചങ്ങാത്ത മുതലാളിത്തവും കോർപ്പറേറ്റ് മാധ്യമങ്ങളും ഹിന്ദുത്വ രാഷ്ട്രീയവും കൈകോർക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ ഫാസിസം
അദ്ധ്യായം 15. ക്ഷേത്രങ്ങളും മതാഘോഷങ്ങളും ഹിന്ദുത്വ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സാമൂഹിക സംഘടനാവൽക്കരണ ഉപാധികളാകുന്ന വിധം
അദ്ധ്യായം 16. ക്ലാസിക്കൽ ഫാസിസവും നവഫാസിസവും
അദ്ധ്യായം 17. ദളിത് ബുദ്ധിജീവികളുടെ ഹിന്ദുമതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സിദ്ധാന്തപരമായ വിമർശനം ഹിന്ദുത്വ അജൻഡയെ പരോക്ഷമായി ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതെങ്ങനെ
അദ്ധ്യായം 18. ഇന്ത്യയിൽ വിശാലമായ ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനം എങ്ങിനെ കെട്ടിപ്പടുക്കാം
അദ്ധ്യായം 19. ഇന്ത്യൻ പ്രാദേശിക പാർട്ടികളും ഭരണഘടന, ജനാധിപത്യം, മതനിരപേക്ഷത, ഫെഡറലിസം എന്നിവയുടെ സംരക്ഷണത്തിലെ അവയുടെ വൈരുദ്ധ്യാത്മക പങ്കും
അദ്ധ്യായം 20. ഫാസിസത്തിനെതിരായ ചെറുത്തുനിൽപിൽ ഇന്ത്യൻ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ആശയപരവും സംഘടനാപരവുമായ നേതൃത്വത്തിന്റെ പ്രസക്തി

ആമുഖം

ഇന്ത്യൻ സമൂഹം ഇന്ന് കടന്നുപോകുന്ന രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക പരിവർത്തനങ്ങളെ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ ചെറുത്തുനിൽപ്പ് ഒരു പ്രധാന ചരിത്രപ്രശ്നമായി ഉയർന്നുവരുന്നു. ജനാധിപത്യം, മതനിരപേക്ഷത, ഭരണഘടനാപരമായ അവകാശങ്ങൾ, സാമൂഹിക നീതി, ഫെഡറലിസം, ശാസ്ത്രീയ ചിന്ത, അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം, സാമൂഹിക വൈവിധ്യം എന്നിവയുടെ സംരക്ഷണം വെറും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വിഷയമല്ല. ഒരു ബഹുസ്വര ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനും ഭാവിക്കും ബന്ധപ്പെട്ട അടിസ്ഥാനപ്രശ്നങ്ങളാണവ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്ത്യയിലെ സമകാലിക രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങളെ വെറും ഭരണകക്ഷിയും പ്രതിപക്ഷവും തമ്മിലുള്ള അധികാരമത്സരമായി മാത്രം കാണാതെ, സമൂഹത്തിലെ വിവിധ വർഗങ്ങളും ജാതികളും മതവിഭാഗങ്ങളും സാമൂഹിക ശക്തികളും തമ്മിലുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ സംഘർഷങ്ങളുടെയും പുനഃസംഘടനകളുടെയും ഭാഗമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഫാസിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ശക്തി അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ മാത്രം നിലനിൽക്കുന്നില്ല. സമൂഹത്തിന്റെ ചിന്താരീതികളെയും ചരിത്രബോധത്തെയും ദേശീയതയെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണകളെയും സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളെയും മാറ്റിമറിക്കാനുള്ള കഴിവിലാണ് അതിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള രാഷ്ട്രീയശക്തി പ്രകടമാകുന്നത്. ഭൂരിപക്ഷ മതപരമായ തിരിച്ചറിവിനെ ദേശീയതയുടെ കേന്ദ്രമായി സ്ഥാപിക്കൽ, ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയമായും സാമൂഹികമായും അന്യവൽക്കരിക്കൽ, ചരിത്രത്തെ പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായി പുനർവ്യാഖ്യാനിക്കൽ, ഭീതിയും വിദ്വേഷവും രാഷ്ട്രീയ മൊബിലൈസേഷന്റെ ഉപാധികളാക്കൽ, വിമർശനാത്മക ശബ്ദങ്ങളെ സംശയത്തിന്റെ പരിധിയിലേക്ക് മാറ്റൽ, മാധ്യമങ്ങളുടെയും ഡിജിറ്റൽ ആശയവിനിമയ സംവിധാനങ്ങളുടെയും സഹായത്തോടെ ഏകപക്ഷീയമായ രാഷ്ട്രീയകഥനം ശക്തിപ്പെടുത്തൽ തുടങ്ങിയ പ്രവണതകൾ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ സാമൂഹിക അടിത്തറയെ ബാധിക്കാവുന്നതാണ്. അതിനാൽ ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ പോരാട്ടം അധികാരമാറ്റത്തിനുള്ള രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രം മാത്രമല്ല; ജനാധിപത്യബോധത്തിനും സാമൂഹിക സഹവർത്തിത്വത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള ദീർഘകാല പോരാട്ടവുമാണ്.

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ഇന്ത്യൻ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പ്രസക്തി വീണ്ടും പരിശോധിക്കേണ്ടത്. വർഗചൂഷണത്തിനെതിരായ പോരാട്ടം, തൊഴിലാളി-കർഷക സംഘടനകൾ, ഭൂമിയുടെയും തൊഴിൽ അവകാശങ്ങളുടെയും പ്രശ്നങ്ങൾ, സാമൂഹിക സമത്വം, മതനിരപേക്ഷത, പൊതുമേഖല, സാമൂഹിക ക്ഷേമം, വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യസംരക്ഷണം, ജനാധിപത്യാവകാശങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മേഖലകളുമായി ദീർഘകാലം ബന്ധപ്പെട്ടുനിന്ന രാഷ്ട്രീയ പാരമ്പര്യമാണ് ഇന്ത്യൻ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റേത്. സമൂഹത്തിലെ സാമ്പത്തിക അസമത്വങ്ങളുടെ പിന്നിലുള്ള ഘടനാപരമായ കാരണങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാനും ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളെ വിശാലമായ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ ചോദ്യങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാനും ഇടതുപക്ഷത്തിന് സവിശേഷമായ ഒരു വിശകലന പാരമ്പര്യമുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ ചരിത്രപാരമ്പര്യം മാത്രം ഭാവിയിലെ രാഷ്ട്രീയ വിജയത്തിന് മതിയാകില്ല. മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തെ പുതിയ ആശയപരമായ ഉപകരണങ്ങളിലൂടെ മനസ്സിലാക്കുകയും അതനുസരിച്ച് സംഘടനാ രീതികളും രാഷ്ട്രീയ ഭാഷയും പുതുക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.

ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ മതധ്രുവീകരണത്തോടൊപ്പം ജാതി, വർഗം, പ്രദേശം, ഭാഷ, സാമ്പത്തിക അസമത്വം, തൊഴിൽരഹിതത്വം, കൃഷിസമസ്യ, കോർപ്പറേറ്റ് കേന്ദ്രീകരണം, നവലിബറൽ സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ, മാധ്യമങ്ങളുടെ കേന്ദ്രീകരണം, സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളുടെ ആൽഗോരിതമിക രാഷ്ട്രീയം, വ്യാജവിവരങ്ങളുടെ വ്യാപനം എന്നിവ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയത്തിനും ഈ സങ്കീർണ്ണ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ സമഗ്രമായി വിശകലനം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവ് ആവശ്യമാണ്. മതപരമായ ധ്രുവീകരണത്തെ മാത്രം എതിർക്കുന്നതുകൊണ്ട് മതിയാകില്ല; അതിന് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങളെയും സാമ്പത്തിക താൽപര്യങ്ങളെയും രാഷ്ട്രീയ ഘടനകളെയും തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. അതുപോലെ വർഗപ്രശ്നത്തെ മാത്രം മുൻനിർത്തി ജാതി, മതം, ലിംഗം, പ്രദേശം തുടങ്ങിയ സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്ന സമീപനവും അപര്യാപ്തമാണ്.

ഇവിടെയാണ് ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ആശയപരമായ പുനർനിർമാണത്തിന്റെ ആവശ്യകത ഉയർന്നുവരുന്നത്. മാർക്സിയൻ ചിന്തയുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ വിശകലനശേഷിയെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ സവിശേഷമായ ചരിത്രാനുഭവങ്ങളുമായി അതിനെ ബന്ധിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. വർഗവും ജാതിയും, സാമ്പത്തിക അധികാരവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരവും, മൂലധനവും സാങ്കേതികവിദ്യയും, ദേശീയതയും മതവും, ജനാധിപത്യവും സാമൂഹിക സമത്വവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളെ പുതിയ രീതിയിൽ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതോടൊപ്പം കൃത്രിമബുദ്ധി, ഡിജിറ്റൽ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ, ഗിഗ് തൊഴിൽ, ഡാറ്റാ ഉടമസ്ഥത, പരിസ്ഥിതി പ്രതിസന്ധി, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം, ആഗോള മൂലധനത്തിന്റെ പുതിയ രൂപങ്ങൾ തുടങ്ങിയ സമകാലിക പ്രശ്നങ്ങളെയും ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വിശകലനത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ ചെറുത്തുനിൽപ്പിന്റെ മറ്റൊരു നിർണായക മേഖല സംഘടനയാണ്. ആശയം ജനങ്ങളിലെത്തുകയും സാമൂഹിക ശക്തിയായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നത് സംഘടനകളിലൂടെയാണ്. തൊഴിലാളികൾ, കർഷകർ, വിദ്യാർത്ഥികൾ, യുവാക്കൾ, സ്ത്രീകൾ, ദളിതർ, ആദിവാസികൾ, ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ, അധ്യാപകർ, ബുദ്ധിജീവികൾ, സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തകർ, വിവിധ പ്രൊഫഷണൽ വിഭാഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവരുടെ ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളെ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന വിശാലമായ സംഘടനാ ശൃംഖല ആവശ്യമാണ്. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്ത് മാത്രം സജീവമാകുന്ന രാഷ്ട്രീയത്തിനു പകരം ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ ഇടപെടുന്ന, അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയമായി വിശദീകരിക്കുന്ന, അവരെ സ്വയം രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകരാക്കുന്ന ഒരു ജനകീയ സംഘടനാ സംസ്കാരമാണ് ദീർഘകാല പ്രതിരോധത്തിന്റെ അടിത്തറ.

അതോടൊപ്പം ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വിവരവും ഒരു പ്രധാന രാഷ്ട്രീയശക്തിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. സോഷ്യൽ മീഡിയയും ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളും രാഷ്ട്രീയബോധത്തെ അതിവേഗത്തിൽ സ്വാധീനിക്കുന്നു. വ്യാജവാർത്ത, തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ, തിരഞ്ഞെടുത്ത ചരിത്രവ്യാഖ്യാനങ്ങൾ, വിദ്വേഷപ്രചാരണം, വ്യക്തിഹത്യ, വികാരാധിഷ്ഠിത രാഷ്ട്രീയപ്രചാരണം എന്നിവയ്ക്കെതിരെ വെറും പ്രതികരണാത്മകമായ മറുപടി നൽകുന്നത് മതിയാകില്ല. ജനങ്ങൾക്ക് വിശ്വസനീയമായ വിവരവും ചരിത്രബോധവും ശാസ്ത്രീയമായ വിശദീകരണങ്ങളും നൽകുന്ന ഒരു ബദൽ ആശയവിനിമയ സംവിധാനം വികസിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിനാൽ ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയം തെരുവിലും തൊഴിലിടത്തിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും ക്യാമ്പസുകളിലും മാത്രമല്ല, ഡിജിറ്റൽ പൊതുമണ്ഡലത്തിലും ശക്തമായ സാന്നിധ്യം സ്ഥാപിക്കേണ്ട കാലമാണിത്.

ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയം വിശാലമായ ജനാധിപത്യ ഐക്യത്തിന്റെ പ്രശ്നവുമാണ്. ഇടതുപക്ഷം മാത്രം സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ ജനാധിപത്യ ശക്തികളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന ധാരണ യാഥാർത്ഥ്യബോധമുള്ളതല്ല. വ്യത്യസ്ത രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക വീക്ഷണങ്ങളുള്ള ശക്തികൾക്ക് ഭരണഘടന, ജനാധിപത്യം, മതനിരപേക്ഷത, ഫെഡറലിസം, പൗരസ്വാതന്ത്ര്യം, സാമൂഹിക നീതി തുടങ്ങിയ പൊതുവായ വിഷയങ്ങളിൽ സഹകരിക്കാൻ കഴിയും. ഇത്തരം സഹകരണം രാഷ്ട്രീയ ഏകീകരണമാകണമെന്നില്ല. അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി വിശാലമായ സാമൂഹിക ഐക്യം രൂപപ്പെടുത്താൻ കഴിയും. ഈ വിശാലമായ ഐക്യത്തിൽ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ പ്രത്യേക പങ്ക് അതിന്റെ വർഗവിശകലനവും ജനകീയ സംഘടനാ പാരമ്പര്യവും ഉപയോഗിച്ച് വിവിധ ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ പ്രത്യേക പ്രശ്നങ്ങളെ ഒരു വിശാലമായ ജനാധിപത്യ ദർശനവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിലായിരിക്കും.

ഈ ലേഖനസമാഹാരം അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ പോരാട്ടത്തെ ഒരു പ്രത്യേക പാർട്ടിയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് തന്ത്രമായി കാണുന്നില്ല. മറിച്ച് ആശയപരമായ പ്രതിരോധം, സംഘടനാപരമായ പുനർനിർമാണം, വർഗബോധം, മതനിരപേക്ഷത, സാമൂഹിക നീതി, ഭരണഘടനാ സംരക്ഷണം, ഫെഡറലിസം, ശാസ്ത്രീയ ചിന്ത, സാംസ്കാരിക പ്രതിരോധം, വിവരയുദ്ധത്തെ നേരിടൽ, യുവജന പങ്കാളിത്തം, വിശാലമായ ജനാധിപത്യ ഐക്യം എന്നിവയെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു സമഗ്രമായ രാഷ്ട്രീയപ്രക്രിയയായാണ് ഇതിനെ സമീപിക്കുന്നത്.

ഈ സമാഹാരത്തിലെ ലേഖനങ്ങൾ ഒരേ വിഷയത്തെ ആവർത്തിക്കുന്നവയല്ല; ഫാസിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വിവിധ തലങ്ങളെയും അതിനെതിരായ പ്രതിരോധത്തിന്റെ വിവിധ സാധ്യതകളെയും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ച് പരിശോധിക്കുന്ന ശ്രമങ്ങളാണ്. ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യത്തിൽ ഫാസിസ്റ്റ് പ്രവണതകളുടെ ചരിത്രപരവും സാമൂഹികവുമായ അടിത്തറ എന്താണ്, മതവും ദേശീയതയും എങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു, കോർപ്പറേറ്റ് മൂലധനവും രാഷ്ട്രീയ അധികാരവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു, മാധ്യമങ്ങളും വിവരസാങ്കേതികവിദ്യയും രാഷ്ട്രീയബോധത്തെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു, അക്കാദമിക്-സാംസ്കാരിക മേഖലകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്തുകൊണ്ട് പ്രധാനമാണ്, ഇടതുപക്ഷത്തിന് മുന്നിലുള്ള ആശയപരവും സംഘടനാപരവുമായ വെല്ലുവിളികൾ എന്തൊക്കെയാണ്, വിശാലമായ ജനാധിപത്യ മുന്നണി എങ്ങനെ സാധ്യമാകാം തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങളാണ് ഈ അന്വേഷണത്തിന്റെ വിവിധ തലങ്ങളിൽ ഉയരുന്നത്.

ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ “ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ ചെറുത്തുനിൽപിന്റെ ഇന്ത്യൻ ഇടതുപക്ഷ വഴികൾ” എന്ന ലേഖനസമാഹാരം ഒരു അന്തിമ രാഷ്ട്രീയ നിഗമനം അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, ഇന്ത്യൻ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ അനുഭവങ്ങളെയും സമകാലിക വെല്ലുവിളികളെയും ഭാവിയിലെ സാധ്യതകളെയും വിമർശനാത്മകമായി പുനഃപരിശോധിക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമമായാണ് കാണേണ്ടത്. ഫാസിസത്തെ നേരിടാനുള്ള വഴികൾ അന്വേഷിക്കുന്നതിനൊപ്പം, കൂടുതൽ ജനാധിപത്യപരവും മതനിരപേക്ഷവും സമത്വാധിഷ്ഠിതവും ശാസ്ത്രീയബോധമുള്ളതുമായ ഒരു ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ചുള്ള രാഷ്ട്രീയ സങ്കൽപ്പവും ഈ അന്വേഷണത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

കെ സി ചന്ദ്രൻ